قبل رفتن به جهنم این دیالوگ را خواهم گفت: "خدایا ببخش که ناامیدت کردم"...
این روزها خیلی چیزها دست من نیست؛ مثل دستهایت...!...
غربت رهایم کن مادرم چشم انتظار است.../...
...